.png)
Roelienke en Jolijn van Radiologie vertellen over techniek, patiëntcontact en de ruimte om te blijven leren.
Een röntgenfoto maken duurt soms maar enkele seconden. Een MRI-onderzoek kan wel een uur in beslag nemen. Toch hebben beide onderzoeken iets gemeen: achter ieder beeld zit een patiënt én een laborant die voortdurend keuzes maakt. Twee collega’s van de afdeling Radiologie van het St. Antonius Ziekenhuis vertellen wat hun werk zo afwisselend maakt.
Elke patiënt vraagt iets anders
Op de algemene radiologie ziet Roelienke op een werkdag veel verschillende patiënten. “Ik vind het prettig om korte patiëntencontacten te hebben. En ik vind het elke keer weer leuk om te kijken: is mijn foto goed gelukt?”
Juist wanneer een standaardopname niet mogelijk is, wordt het interessant. Zoals bij een patiënt die niet kon staan, maar wel een longfoto nodig had. Door anders te positioneren, lukte het toch om de benodigde beelden te maken. “Sommige dingen doe je op routine. Maar juist de dingen die je níét op routine kunt doen, zijn de uitdagingen. Dan moet je improviseren en je ervaring meenemen.”
Achter een MRI zit veel meer dan je ziet
Jolijn werkt op de MRI en heeft zich daarnaast gespecialiseerd in hart-MRI. Daar komt veel techniek bij kijken. De laborant bepaalt aan de hand van het onderzoeksprotocol welke opnamen nodig zijn en past instellingen aan om goede beelden te krijgen. Bij beweging van bijvoorbeeld het hart of de ademhaling wordt dat extra ingewikkeld.
“Ik krijg weleens te horen dat mijn werk saai lijkt, omdat een MRI zo lang duurt. Maar patiënten zien niet met hoeveel techniek en instellingen ik ondertussen bezig ben.”
De technische uitdaging past goed bij haar achtergrond in de technische natuurkunde. Toch zocht ze bewust een beroep met meer menselijk contact. “Die combinatie is mij op het lijf geschreven.”
Een klein gebaar kan veel betekenen
Voor sommige patiënten is een MRI spannend, zeker wanneer zij last hebben van claustrofobie. De MRI-laborant probeert dan samen met de patiënt een manier te vinden om het onderzoek toch te laten slagen. “Als iemand na afloop zegt: ‘Je was zo fijn, hoe heet je? Ik wil je de volgende keer weer’, dan is dat echt bijzonder.”
Soms blijft een patiënt je om een andere reden bij. Zo trakteerde iemand het MRI-team op gebakjes bij haar vijfentwintigste MRI-onderzoek. Ze had niet verwacht dat ze nog zo lang zou leven. “Dat is wel heel bijzonder.”
En soms zit het verschil in iets kleins. Een patiënt vond ooit rust door zich op een stukje plakband in de scanner te plakken. De laborant tekende er een smiley op. Dat eenvoudige gebaar hielp later ook andere patiënten.
Ook na tientallen jaren blijf je leren
Roelienke werkt al tientallen jaren in het vak, maar raakt er niet op uitgekeken. Nieuwe apparatuur, veranderende protocollen en het begeleiden van leerlingen houden het werk interessant. Op de leerunit leren studenten en nieuwe collega’s het vak in de praktijk.
“Ik vind het heel leuk om leerlingen te begeleiden. En ik leer zelf ook van hen.” Jolijn herkent dat. Ervaren laboranten brengen praktische kennis mee, terwijl nieuwere collega’s vaak weer veel weten van de nieuwste technieken. Zo versterken ze elkaar.
Ruimte om je eigen richting te kiezen
Binnen Radiologie zijn verschillende mogelijkheden om je te ontwikkelen: van algemene röntgenfotografie tot MRI en aanvullende specialisaties. Maar doorgroeien hoeft niet voor iedereen hetzelfde te betekenen. De één verdiept zich graag verder in techniek, de ander haalt juist veel plezier uit het begeleiden van collega’s.
Wat Roelienke en Jolijn verbindt, is hun enthousiasme voor een vak waarin techniek en mensen samenkomen. “Je moet elke keer weer kijken wie je voor je hebt.”
Wil je ontdekken welke mogelijkheden er voor jou zijn binnen de radiologie bij St. Antonius? Kom op zaterdag 23 januari 2027 naar onze Carrièredag Radiologie op locatie Utrecht! Bekijk de informatie en meld je aan.
