.png)
Katheters, draden, beeldvorming en geavanceerde apparatuur: op het cathlab komt veel techniek samen. Kirsten werkt er als medewerker interventiecardiologie en vindt juist die combinatie van technologie, cardiologie en patiëntenzorg interessant. “Je moet weten hoe de techniek werkt, maar vooral ook begrijpen wat je op het scherm ziet en wat dat betekent voor de patiënt.”
Van cardiologie naar het Cathlab
Kirsten werkt sinds 2015 in het Antonius. Ze begon op de cardiologie, stapte daarna over naar de dagbehandeling en werkt sinds 2018 op het Cathlab (interventiekamers).
Op het Cathlab ondersteunt ze bij interventies waarbij patiënten met hart- en vaatproblemen worden behandeld. Daarbij speelt technologie een grote rol. Er wordt gewerkt met geavanceerde beeldvorming om het hart en de bloedvaten zichtbaar te maken. Met katheters en dunne draden kunnen cardiologen vervolgens heel gericht een behandeling uitvoeren.
“Wat ik interessant vind, is dat je medische kennis en techniek voortdurend met elkaar combineert. Je kijkt niet alleen naar een apparaat of een beeld, maar moet begrijpen wat er bij de patiënt gebeurt en daarop kunnen anticiperen.”
Van beeld naar behandeling
Tijdens een interventie volgen Kirsten en haar collega's voortdurend wat er bij de patiënt gebeurt. De apparatuur geeft informatie over bijvoorbeeld de bloeddruk en de werking van het hart. Tegelijkertijd worden via beeldvorming de bloedvaten zichtbaar gemaakt.
Ook worden verschillende vormen van ondersteuning gebruikt wanneer de situatie daarom vraagt. Kirsten moet de apparatuur kennen, weten wat de mogelijkheden zijn en snel kunnen handelen wanneer de situatie verandert.
Dat vraagt volgens haar om meer dan technische vaardigheden. “Je moet nauwkeurig zijn, stressbestendig en goed kunnen samenwerken. En je moet het leuk vinden om steeds te blijven leren, want de techniek ontwikkelt zich voortdurend.”
Waar techniek en teamwork samenkomen
Hoe belangrijk die combinatie is, merkte Kirsten tijdens een acute behandeling van een 85-jarige patiënt met een groot hartinfarct. De patiënt werd met de ambulance binnengebracht en moest snel worden behandeld. Kirsten sloot hem aan op de monitor en bereidde de benodigde materialen voor. Ondertussen brachten de cardioloog en haar collega de behandeling in gereedheid om het afgesloten bloedvat weer open te maken.
Toen de patiënt plotseling een ernstige hartritmestoornis kreeg, moest het team direct handelen. Met een elektrische schok werd het hartritme hersteld. “Op zo'n moment komt alles samen. Je moet weten wat de apparatuur aangeeft, begrijpen wat er gebeurt en tegelijkertijd rustig blijven en je eigen rol uitvoeren. Terwijl mijn collega en de cardioloog aan de behandeltafel bezig waren, hield ik de patiënt in de gaten en begeleidde ik hem.” De behandeling slaagde. Toen de patiënt weer bij kwam, keek hij Kirsten aan. “Hij zei: ‘Dankjewel, ik dacht dat ik het niet ging halen.’ Dat moment vergeet ik niet.”
Technologie als hulpmiddel voor de cardioloog
Voor Kirsten is het belangrijk dat de techniek nooit op zichzelf staat. De apparatuur ondersteunt de cardioloog, maar het zijn de mensen die bepalen wat ermee gebeurt. “De robot of apparatuur neemt het werk niet over. Je moet zelf begrijpen wat je ziet, klinisch redeneren en vooruitdenken. Juist dat maakt het interessant.” Dat betekent ook dat je als medewerker interventiecardiologie voortdurend moet blijven ontwikkelen. Nieuwe technieken, apparatuur en behandelingen vragen om nieuwe kennis en vaardigheden.
Nieuwsgierig blijven
Kirsten ziet het Cathlab als een plek waar techniek en zorg voortdurend samenkomen. “Mijn advies aan nieuwe collega's is daarom blijf nieuwsgierig. Geef jezelf de tijd om het vak te leren. Durf vragen te stellen en geef aan wanneer je iets nog niet begrijpt. Hoe beter je begrijpt waarom je iets doet, hoe meer vertrouwen je krijgt in het werken met de techniek. Dat is precies wat mij na al die jaren nog steeds aanspreekt: met geavanceerde techniek werken, samenwerken met verschillende disciplines en die techniek uiteindelijk inzetten om de patiënt zo goed mogelijk behandelen.”
Auteur: Kirsten
